ODESZLI – 56/15

W ostatnim czasie odeszło kilku znanych kraśniczan, ludzi odgrywających ważną rolę w życiu naszej społeczności.

Bogdan Dankiewicz – lekarz, żołnierz AK i społecznik. Miał 90 lat.

Bogdan Dankiewicz (w środku) podczas gali konkursu Kraśniczanin Roku 2007 (laureatem został Stanisław Sprawka). Zdj. Daniel Niedziałek

Kiedy wybuchła II wojna światowa uczęszczał do II klasy Gimnazjum w Kraśniku. Od marca 1942 r. był żołnierzem Armii Krajowej, o pseudonimie „Boguś”. W AK początkowo pełnił funkcję łącznika, w połowie 1943 roku został przyjęty do oddziału stacjonarnego Kedywu. Po zakończeniu wojny nie ujawnił się i rozpoczął działalność w Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość. Po rozpracowaniu miejscowej siatki ukrywał się w Sopocie, a następnie w Szczecinie. W 1947 r. został aresztowany i osadzony na Zamku w Gniewie k. Tczewa, więzieniu utworzonym przez Niemców w jednym ze skrzydeł, w roku 1939. Po wyjściu zdał maturę i rozpoczął studia, najpierw na Akademii Handlowej, a następnie Akademii Medycznej w Poznaniu.
Bogdan Dankiewicz wrócił do Kraśnika w 1958 roku i rozpoczął pracę na oddziale chirurgii, gdzie w latach 70. pełnił funkcję ordynatora. W latach 80. angażował się w działalność opozycyjną. Od roku 1988 brał udział w tworzeniu organizacji zrzeszających żołnierzy AK. Po utworzeniu w 1990 roku Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej był jego aktywnym działaczem, a od 2008 roku pełnił funkcję prezesa Koła nr 1 w Kraśniku.
Bogdan Dankiewicz był jednym ze współinicjatorów powstania Krzyża Katyńskiego na cmentarzu w Kraśniku. Trzykrotnie pełnił mandat radnego Rady Miasta Kraśnik, w latach 1990-2002. Jako radny był jednym z inicjatorów budowy zalewu kraśnickiego. W 2003 r. wyróżniony tytułem „Kraśniczanin Roku”.
Bogdan Dankiewicz został dwukrotnie odznaczany Złotym Krzyżem Zasługi. Po raz drugi w dniu Święta Konstytucji 3 Maja, w 2010 r., uhonorowany został przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Według ustawy z 1992, Krzyż Zasługi jest nagrodą dla osób, które położyły zasługi dla państwa lub obywateli spełniając czyny przekraczające zakres ich zwykłych obowiązków, a przynoszące znaczną korzyść państwu lub obywatelom. Krzyż tego samego stopnia można nadać tej samej osobie dwukrotnie. Drugie nadanie oznacza się przez nałożenie na wstążkę Krzyża okucia w kształcie listewki.

Adam Dymek – piłkarz Stali i Tęczy Kraśnik. W drugim z klubów pracował także jako szkoleniowiec. Miał 68 lat.

Wit Szymanek – nauczyciel, dyrektor LO w Kraśniku, tzw. „Górki”, działacz partyjny w latach PRL, regionalista.

zdjęcie: Prezydium Zjazdu Założycielskiego Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Kraśnickiej, rok 1964. Wit Szymanek trzeci od lewej

KTR2

Wit Szymanek urodził się 3.11.1932 roku w Brzostkowie, powiat Busko Zdrój. W rodzinnej miejscowości ukończył w 1946 roku siedmioklasową szkołę powszechną. Maturę zdał w roku 1952, kończąc Liceum Ogólnokształcące w Tarnowie. W latach 1952-1956 studiował historię na Wydziale Humanistycznym UMCS w Lublinie. Od 1956 roku Wit Szymanek uczył historii w Liceum Ogólnokształcącym w Kraśniku Lubelskim. Od 1967 r. do 9 lutego 1973 r. pełnił funkcję dyrektora tej szkoły. Za jego kadencji szkoła zyskała nowy budynek.
Szymanek był jednym ze współtwórców i bardziej aktywnych członków KTR. Jego artykuły zamieszczano w każdym wydaniu REGIONALISTY, wydawnictwa stowarzyszenia. Wcześniej teksty na temat historii miasta i regionu pisane przez niego można było odnaleźć w ŻYCIU FŁT. Był też autorem kilku monografii, z których najważniejsze to:
Z dziejów Kraśnika i okolic w okresie okupacji niemieckiej w latach 1939-1944, Kraśnik 1989.
Z dziejów Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Kraśniku w latach 1918-1998, Kraśnik 1998.
Z dziejów powiatu janowskiego i kraśnickiego w latach 1474-1975, Lublin 2003.
Od samego powstania KTR był jednym z bardziej twórczych, kraśnickich regionalistów.

Karol Hajto – były nauczyciel w Techniku Mechanicznym, instruktor nauki jazdy – wychowawca wielu pokoleń kierowców w Kraśniku. Zmarł wieku 90 lat.

Mieczysław Wojewoda – były nauczyciel i wicedyrektor w Publicznej Szkole Podstawowej nr 5 w Kraśniku. Zmarł w wieku 75 lat.
Oprac. Mirosław Sznajder

Reklamy

One comment

  1. Aż dwóch z tej listy, tych najbardziej prominentnych, znałem osobiście. Doktor Dankiewicz był wujem mojego serdecznego przyjaciela z czasów szkoły średniej – Kuby. Rodzina Kuby i Dankiewiczowie mieszkali praktycznie w tym samym domu przy Oboźnej, gdzie często bywałem. Niestety Kuby również już nie ma wśród nas – zmarł młodo jako jeden z pierwszych z naszego rocznika. A Wit Szymanek był naszym dyrektorem po Janie Bąku. Zwykle poważny z kamienną, pokerową twarzą, zwykł był mawiać o nas: „Wyście są niepoważni”. Raz, jak pamiętam, dał się jednak rozśmieszyć. Prowadził wówczas zajęcia z wiedzy o Polsce i świecie współczesnym i uśmiał się serdecznie kiedy na pytanie: „Co składa się na pojęcie narodu” usłyszał odpowiedź: „Ukształtowanie terenu”.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s