Jolanta Kania – „Wójtowicz w spódnicy” – 280/09

90
Rok 1974. Nauczyciele wf w SP nr 6, Stanisław Biskup i Maria Muszyńska, twórcy potęgi kraśnickiej siatkówki. Wraz z nimi dwie najwybitniejsze siatkarki Kraśnika, Jolanta Kania-Szczygielska (z lewej) i Barbara Malinowska-Bąska.

Oglądając Mistrzostwa Europy w siatkówce kobiet, a dokładnie mecze reprezentacji Belgii, kibicie mieli okazję obserwować grę zawodniczki na pozycji libero, której nazwisko wielu mogło wydawać się znajome. Tak drodzy Państwo, Marta Szczygielska, to córka kraśniczanki, byłej siatkarski FKS STAL (wówczas RKS STAL) Jolanty Kani. Marta Szczygielska, w meczu z Polską, pojawiała się na boisku w trzecim secie.

Jolanta Kania jest najwybitniejszą siatkarką rodem z Kraśnika. Przez dwanaście lat, jako reprezentantka kraju w różnych kategoriach wiekowych, zakładała koszulkę z orłem na piersi. Przez pewien okres była kapitanem zespołu seniorek. Swoją karierę zakończyła w Belgii i tam mieszka do dziś.

Kibice śledzący Plus Ligę Kobiet znają Martę Szczygielską z gry w Polsce. W sezonie 2008/09 reprezentowała barwy Farmutilu Piła, gdzie grała na pozycji atakującej.

Oto historia kariery sportowej byłej uczennicy Szkoły Podstawowej nr 6 (dawniej nr 2) w Kraśniku.

– Zrobię z ciebie drugiego Wójtowicza – powiedział Hubert Wagner do Jolanty Kani, gdy był trenerem kadry narodowej. Ten sam szkoleniowiec powiedział o Joli Jeśli miałbym dziesięć zawodniczek tak ambitnych i uzdolnionych jak Kania, mógłbym się pokusić o złoto olimpijskie.

Po ukończeniu piątej klasy szkoły podstawowej, w lipcu 1970 roku, wyjechała na swój pierwszy obóz sportowy, do Zaklikowa. W tym okresie uprawiała jeszcze lekkoatletykę. Jesienią tego samego roku, namówiona przez siostrę Ewę, siatkarkę RKS STAL, poszła z nią na trening piłki siatkowej, w którym uczestniczyła jeszcze w charakterze widza. Zachęcona przez koleżanki i trenera wkrótce rozpoczęła treningi. Była uzdolniona sportowo. Szkołę Podstawową nr 6 (wówczas jeszcze nr 2) reprezentowała w siatkówkę, koszykówkę, piłkę ręczną i w trójboju lekkoatletycznym.

We wrześniu 1971, w szkole, do której uczęszczała, została utworzona VII klasa o profilu sportowym. Do klasy przeniesiono najbardziej usportowioną młodzież, z obu szkół podstawowych Kraśnika Fabrycznego. Oczywiście nie mogło w tym gronie zabraknąć Joli. Jej przyjaciółmi z ławy szkolnej byli m. in.: Barbara Malinowska (w późniejszym okresie wybitna siatkarka, reprezentantka Polski), Roman Szczerbik (siatkarz, reprezentant Polski), Janina Suchora (siatkarka, po odejściu z Kraśnika grała w I-ligowej Radomce), Janusz Małek (piłkarz Stali i klubów I-ligowych).

Młodzież uczęszczająca do klasy sportowej miała 12 godzin wychowania fizycznego tygodniowo. Większość trenowała także w klubie STAL. Na wyniki sportowe nie trzeba więc było długo czekać. Zespół młodziczek, w którym grała Jola, zajął I miejsce w województwie. W roku 1971 Jola oraz Baśka Malinowska, mając zaledwie po 13 lat, były już filarami II zespołu STALI, który zajął I miejsce w rozgrywkach A klasy żeńskiej w siatkówkę.

W roku 1972 Jola, wraz z Baśką Malinowską, Jadwigą Likos i Grażyną Płechą, reprezentowała województwo lubelskie na VI Ogólnopolskich Letnich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej. Zespół z Lublina, trenowany przez kraśnickiego szkoleniowca Bonifacego Michałowskiego, zdobył srebrny medal. Po igrzyskach Jola została powołana do kadry Polski młodziczek. Młodziutką siatkarkę wytypowano do udziału w plebiscycie na najlepszych sportowców Kraśnika w roku 1972. Ostatecznie zajęła w nim XIII miejsce. W następnym roku, w tym samym plebiscycie, była już II.

Tylko rok Jolka grała w II zespole STALI, po czym stała się czołową zawodniczką I zespołu. Wraz z nim, w roku 1972 wywalczyła tytuł mistrza ligi okręgowej i brała udział w turnieju o awans do II ligi.

W roku 1973 w rozgrywkach ligi okręgowej uczestniczyły dwa zespoły STALI. Wygrał I zespół, w którym grała Jolka. Kolejna szansa awansu do II ligi nie została jednak wykorzystana.

W roku 1974 Jolka została powołana do kadry Polski juniorek młodszych. Po nieudanym starcie zespołu STALI w turnieju o II ligę władze sportowe przeniosły Kanię, w grudniu 1974 roku, do II-ligowego zespołu SZS AZS Lublin. Decyzja była podyktowana chęcią zapewnienia utalentowanej zawodniczce, reprezentantce kraju, możliwości gry w zespole o wyższym poziomie.

AZS, wiosną 1975 r., opuścił szeregi drużyn II-ligowych. Jolka miała powrócić do Kraśnika. Stało się jednak inaczej. Przed nowym sezonem zainteresowanie kraśniczanką wykazali działacze II-ligowego MZKS Czarni Słupsk. Nie wywołało to entuzjazmu rodziców siatkarki, którzy po ”doświadczeniach” lubelskich nie godzili się na jej rozłąkę z rodziną. Zaoferowano więc pracę i mieszkanie w Słupsku jej matce.

Siedemnastoletnia Kania została powołana, w sierpniu 1975, do II reprezentacji Polski i brała udział w przygotowaniach do Młodzieżowych Zawodów „Przyjaźń”. W międzyczasie o reprezentantkę Polski upomniał się lubelski SZS AZS. W wyniku braku porozumienia między AZS-em i Czarnymi Jola otrzymała półroczną karencję i nie mogła występować w lidze od początku sezonu. Grę rozpoczęła w styczniu 1976 roku.

Czarni Słupsk, obok Jolki Kani, pozyskali czołową wówczas siatkarkę, Danutę Hałaburdę. Mając dwie, wybitne siatkarki w swych szeregach zespół Czarnych, po roku gry w II lidze, wywalczył awans do ekstraklasy.

Zaczął się bardzo trudny okres w życiu Jolki. Pierwszy sezon gry w I lidze 1976/77 był dla niej także rokiem maturalnym. Była ponadto etatową reprezentantką Polski juniorek i przygotowywała się do Mistrzostw Europy. Na szczęście udało jej się połączyć wszystkie te zadania. Na eliminacyjne mecze do Mistrzostw Europy wyjechała do Francji, w dniach 29 kwietnia – 1 maja 1979 roku, czyli tuż przed maturą. Maturę zdała. Drugiego dnia po maturze byłe już ze swoim klubem w Holandii. Następnie zgrupowanie kadry juniorek w Człuchowie i szybki powrót na egzaminy wstępne na wyższą uczelnię. Batalia o indeks jednak nie powiodła się.

Zespół Czarnych, w którym była podstawową zawodniczką, swój pierwszy sezon w I lidze zakończył na trzecim miejscu. Z kadrą juniorek zdobyła IV miejsce w Europie. W tym samym roku została powołana do kadry młodzieżowej i w perspektywie miała pracę z bardzo wymagającym trenerem, Hubertem Wagnerem, któremu powierzono przygotowanie Polek do najbliższej letniej olimpiady.

W drugim sezonie występów w I lidze, władze Czarnych postawiły przed zawodniczkami za cel zdobycie jeszcze wyższej, niż rok wcześniej, pozycji w lidze.

W styczniu 1978 roku do Słupska dociera miła wiadomość. Jolka Kania w plebiscycie sportowym „Głosu Pomorza” zajęła VII miejsce w województwie. W tym samym roku otrzymała powołanie do grupy olimpijskiej ”B”, przygotowującej się do Igrzysk Olimpijskich w 1980 roku.

Zespół Czarnych wypełnił zadanie władz klubu i w sezonie 1977/78 został mistrzem Polski, w czym była duża zasługa kraśniczanki. Po zakończeniu sezonu Jolka bierze udział w zgrupowaniu kadry Polski powołanej przez legendarnego trenera siatkarzy, Huberta Wagnera. Zespół przygotowywał się do Mistrzostw Świata w ZSRR. Ostatecznie zajął na tej imprezie XI miejsce.

Kolejny sezon w lidze nie był już tak udany dla Czarnych. W jego trakcie zachorował trener Zygmunt Krzyżanowski. Zastępujący go Stanisław Skowroński nie znalazł wspólnego języka z zawodniczkami i drużyna grała nieco gorzej. Ostatecznie przypadł jej tytuł wicemistrza kraju.

W roku 1979 Jolka brała udział w przygotowaniach kadry do Mistrzostw Europy. Kat, jak określali siatkarze trenera Wagnera, postawił przed zespołem żeńskim zadanie wywalczenia drugiego miejsca i awans na olimpiadę. To, co udało mu się z mężczyznami, z kobietami nie wyszło. Trzy zawodniczki z pierwszej szóstki reprezentacji Polski nie wytrzymały obciążeń treningowych i zrezygnowały z przygotowań. Zespół nie wywalczył więc prawa gry na olimpiadzie w Moskwie. Jolka awansowała w tym okresie do pierwszej szóstki reprezentacji. Jej duże umiejętności potwierdził także plebiscyt „Przeglądu Sportowego”, w którym została uznana jedną z sześciu najlepszych siatkarek Polski.

W tamtym okresie jej zbicie było uważane za najsilniejsze w kraju. Udało jej się, uderzeniem piłki, znokautować kilka zawodniczek. Kraśniczance nadano pseudonim ”Korba” lub ”Wójtowicz w spódnicy”.

W kończącym się w roku 1980 sezonie siatkarki Czarnych Słupsk zdobyły trzecie miejsce w kraju. To samo w sezonie kolejnym, ale w Pucharze Polski zawodniczki ze Słupska były już najlepsze.

W kwietniu 1981 roku Jolka Kania wyszła za mąż, za Jerzego Szczygielskiego. Urodziła córkę. Macierzyństwo na pewien okres wyłączyło Jolantę Szczygielską z życia sportowego.

Do gry powróciła na początku 1982 roku. Powróciła także do gry w reprezentacji Polski. Dużym uznaniem dla kraśniczanki było powierzenie jej funkcji kapitana reprezentacji.

W roku 1985 siatkarki Czarnych ponownie wywalczyły tytuł mistrza Polski. W rankingu „Przeglądu Sportowego”, w którym wybieranych jest 10 najlepszych siatkarek kończącego się sezonu, Jolka była ósma. Dwie pozycje wyżej uplasowała się koleżanka z lat szkolnych, inna kraśniczanka, Barbara Malinowska-Bąska, grająca w BKS Bielsko-Biała. (więcej na temat Barbary Malinowskiej-Bąski tu)

W roku 1986 Czarni zdobywają trzeci tytuł mistrza Polski. W tym okresie Jolka Kania stara się o wyjazd z Polski, do któregoś z klubów zachodnich. PZPS nie zgodził się na jej grę we włoskim klubie z Ancony, trenowanym przez jej dawną koleżankę klubową, Danutę Hałaburdę.

Brak zgody ze strony władz sportowych zmusił Jolantę Kanię do wyjazdu do Belgii, kraju nie będącego członkiem Europejskiej Federacji Siatkówki.

W Belgii Jolka mieszka na stałe. Z klubem Hatovoc zdobywała w roku 1990 mistrzostwo tego kraju. Najwyższy laur zdobyła ze swoimi koleżankami także w roku 1994. Siatkówka długo pozostanie w jej domu tematem numer jeden. Córka Jolki poszła w jej ślady i jest czołową zawodniczką w Belgii. Już w wieku 16 lat była powoływana do reprezentacji tego kraju.

Reklamy

One comment

  1. „Zastępujący go Stanisław Skowroński nie znalazł wspólnego języka z zawodniczkami i drużyna grała nieco gorzej. Ostatecznie przypadł jej tytuł wicemistrza kraju”- faktycznie musiały go nie lubić, no i ten wspólny język!!!!!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s