Kraśniczanin w Katyniu – 83/09

5 marca 1940 roku Józef Stalin, na prośbę Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSRR Ławrientija Berii (notatka nr 794/B), podpisał rozkaz rozstrzelania ponad 8 tysięcy oficerów Wojska Polskiego oraz ponad 6 tysięcy polskich policjantów II RP – jeńców z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, a także ponad 11 tysięcy polskich więźniów przetrzymywanych w więzieniach Zachodniej Białorusi i Ukrainy. Na podstawie wspomnianego rozkazu rozstrzelano ogółem 21.857 jeńców.

Likwidacja obozów miała charakter tajny, władze sowieckie chciały za wszelką cenę uniknąć odkrycia prawdy. Jednak już w lutym 1943 roku, po zajęciu Smoleńska przez Niemców, natrafiono na zbiorowe mogiły w lesie katyńskim. Już pierwsze oględziny potwierdziły obecność zwłok polskich oficerów, po czym od 1 marca do połowy kwietnia 1943 r. Niemcy przygotowywali się do ekshumacji i wielkiej akcji propagandowej. Żeby uwiarygodnić winę ZSRR prace prowadzono wspólnie z naukowcami różnych krajów europejskich. Na miejsce kaźni sprowadzono dziennikarzy, jeńców alianckich, a także przedstawicieli Polskiego Czerwonego Krzyża i obywateli polskich z Generalnego Gubernatorstwa. Jedną z tych osób był mieszkający po wojnie w Kraśniku Mikołaj Marczyk.

Życie Mikołaja Marczyka i jego udział w delegacji Polskiego Czerwonego Krzyża zamieściłem na stronie miasta Kraśnik”

Kraśniczanin w Katyniu (1/3)

Kraśniczanin w Katyniu (2/3)

Kraśniczanin w Katyniu (3/3)

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s