RSS

Myśl tygodnia

Ale przecież burzliwe związki są najpiękniejsze! Nie mógłbym wytrzymać w związku, w którym jest nudno. Siła wkur**enia jest najlepszą miarą miłości. Liczy się tylko, żeby nie rezygnować – Robert Więckiewicz

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 27 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik

 
Obrazek

Rynek w Kraśniku (13) – 54/16

10384747_780273165328228_4189865616960677884_n

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 28 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik

 
Obrazek

STARE ZDJĘCIA KRAŚNIKA I KRAŚNICZAN – 55/16

img_0069

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 28 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik

 
Obrazek

Rynek w Kraśniku (12) – 54/16

13902585_1061125380635568_2242869491443348169_n

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 27 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik

 
Obrazek

STARE ZDJĘCIA KRAŚNIKA I KRAŚNICZAN – 53/16

skanuj0210

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 26 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik

 

RYNEK I RATUSZ W KRAŚNIKU 4/5 – 52/16

W XVIII wieku Kraśnik należał do większych i odgrywających dużą rolę miast Ordynacji Zamojskiej. Decydowało tym położenie na trasie ważnych szlaków handlowych, z najważniejszym łączącym Kraków z Kijowem. W połowie tegoż stulecia liczbę gospodarstw katolików, mieszkających w mieście i przedmieściach szacowano na ponad 200. Ludności żydowskiej zaś na 126. W sumie liczba mieszkańców była szacowana na ok. 2000 osób. Kraśnik miał charakter miasta rolniczego z dużą liczbą rzemieślników, o czym decydowało to, że obok właściwego miasta skupionego wokół rynku istniało kilka przedmieść: Piaski, Zarzecze, Góry, Podlesie i Podwale. Kraśnik był miastem rozległym i takim pozostał do dziś.

Centrum miasta stanowił rynek, na którym znajdował się ratusz. Przedmieścia z rynkiem łączyły ulice przechodzące w gościńce. Źródła historyczne najczęściej wymieniają ulicę Lubelską i Zatylną. Miasto w tym czasie miało trzy kościoły: Farny, Matki Najświętszej Loretańskiej i św. Ducha, przy którym istniał szpital. Dwa pierwsze stawił ogromny pożar 3 czerwca 1734 roku. Żydzi mieli w mieście synagogę.

Miasto otoczone było murami i posiadało bramy lubelską i sandomierską oraz wieżę zwaną „Baba”.

Oto opis miasta z I połowy XIX wieku: „Wjazd do Rynku miasta poprzedza brama murowana Lubelską zwana (…) Przejeżdża się potem przez małą, wąską uliczkę i otwiera się oku cały Rynek w kwadrat zbudowany, a w środku plac dość równy. Po stronie prawej są domy murowane, niektóre na piętro, a inne trzy strony złożone są z domów drewnianych z wystawami na słupach wspartemi i podłogą opatrzonemi, czyli tak zwanemi podcieniami”.

W rynku przeważały zajazdy, karczmy i browary, jako budynki typowe dla miasta leżącego na trakcie handlowym. Źródła mówią, że w XVIII w. w Kraśniku były 23 karczmy, w tym większość w rynku. Opis miasta z roku 1860 wymienia w obrębie rynku 6 zajazdów i 10 karczm.

Charakter rolniczo-rzemieślniczy Kraśnika i położenie na szlakach handlowych, zadecydowały o formie zabudowy wokół i wykorzystaniu centralnej części miasta, tj. rynku. Zachowane księgi miejskie, z połowy XVI wieku i późniejszych czasów, pozwalają sądzić, że rzemiosło kraśnickie było rozwinięte na dobrym poziomie. Sprzedaż wyrobów rzemieślniczych odbywała się na jarmarkach oraz co czwartek na targach w rynku. Rzemieślnicy sami trudzili się sprzedażą swoich wyrobów, gdyż wyodrębnionego kupiectwa w XVI i XVII wieku w Kraśniku nie było. Na targi i jarmarki kraśnickie przyjeżdżali przede wszystkim okoliczni chłopi, którzy zbywali swoje nadwyżki żywnościowe: woły, krowy, owce, świnie, zboża, owoce i miód. Od XIX wieku targi odbywały się dwa razy w tygodniu, jarmarki zaś kilka razy w roku. W trakcie jarmarków można było usłyszeć mowę ruską, włoską, niemiecką i węgierską. Byli to kupcy przyjeżdżający w celu wystawienia swoich towarów. Funkcję targową kraśnicki rynek utrzymał do początku lat 50. XX wieku, handel na jego płycie odbywał się we wtorki i piątki.

Częściowo zachowana do dziś zabudowa przyrynkowa ukształtowała się po pożarze w 1877 roku. We wszystkich pierzejach przeważała jednokondygnacyjna, murowana, kalenicowa zabudowa zwarta, zróżnicowana zaledwie przez kilka kamienic jednopiętrowych i wyjątkowo dwupiętrową. Kres temu typowo małomiasteczkowemu charakterowi przyniosły wyburzenia z lat 60. i 70. XX wieku. Ówczesne władze na to miejsce nie zaproponowały jednak nic, co nadałoby kraśnickiemu rynkowi lepszy wygląd.

W całym okresie staropolskim rynek nie miał utwardzonej nawierzchni. W XIX w. plac wybrukowano kamieniami polnymi, a w okresie międzywojennym kostką granitową. Przed II wojną rynek nie posiadał ani kanalizacji, ani odwodnienia. Taką funkcję pełniły częściowo rynsztoki, tj. zagłębienia w nawierzchni. W roku 1917 pojawiły się na rynku drewniane słupy elektryczne i zainstalowano na nich oświetlenie.

ryne

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 24 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik

 
Obrazek

Rynek w Kraśniku (11) – 51/16

ryn15

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 21 Wrzesień 2016 w Miasto Kraśnik