Dawny Kraśnik – 306/09

Zdjęcie przedstawia ulicę Wyszyńskiego. Zachęcam osoby, mające w albumach rodzinnych podobne, stare fotografie Kraśnika, do przesyłania skanów lub zdjęć fotografii, na adres wydawcy gazety internetowej.

Kontakt: miroslawsznajder@wp.pl

Kraśnicki bunt – 196/09

Tu w okresie PRL był posterunek MO (brązowe drzwi)

Oto kolejny artykuł na temat kraśnickiego czerwca, który dziesięć lat temu ukazał się w NOWINACH KRAŚNICKICH.

Kraśnik, czerwiec 1959 r.

26 czerwca 1959 r. spod krzyża, stojącego na tzw. słonecznej polanie w Kraśniku Fabrycznym, przed którym odbywały się nabożeństwa majowe i czerwcowe, milicja zabrała rzeczy, które tam się znajdowały (obrazek, kilim, lichtarz) i złożono je w budynku prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kraśniku Fabrycznym. Krzyż ogrodzono drutem (niektórzy podają, ze liną) i wywieszono informację o zakazie odprawiania nabożeństw. Kobiety, które w godzinach popołudniowych przyszły pomodlić się, widząc co zostało zrobione, wracały z polany i stawały przed komisariatem milicji domagając się zwrotu zabranych rzeczy. Milicjanci odpowiadali, ze ich ni mają, co oczywiście było zgodne z prawdą, gdyż były w prezydium. Te odpowiedzi oburzyły ludzi.

Rocznica – 195/09

Tu do połowy lat 70. była siedziba władz Kraśnika Fabrycznego

W bieżącym roku obchodzimy 50. rocznicę kraśnickiego czerwca. Z tej okazji przypominam artykuł na temat zamieszek, jakie miały miejsce w Kraśniku Fabrycznym 26 czerwca 1959 roku, który dziesięć lat temu ukazał się w NOWINACH KRAŚNICKIH.

26 czerwca 1959 r. w Kraśniku

Nosiłem się z zamiarem opisania wspomnień osób, które wydarzenia z 26 czerwca 1959 roku w Kraśniku oraz późniejsze lata mają najsilniej zapisane w pamięci, gdyż były ofiarami systemu totalitarnego. W trakcie zbierania informacji na temat tamtych wydarzeń oraz po przeczytaniu publikacji, które je opisywały, doszedłem do wniosku, że życiorysy niektórych osób z Komitetu Budowy Kościoła i uwięzionych po 26 czerwca, są lekko poprawione. Zastanawia mnie odwaga tych ludzi. Żyją przecież świadkowie tamtych lat pamiętający, że na przykład osoba X miała wysoki wyrok nie dlatego, iż była tego dnia przed budynkiem komisariatu MO, ale i z innych powodów. Skompromitowanie tych ”półbohaterów” jest niemożliwe dlatego, że nie zachowały się akta rozpraw sądowych z tamtego okresu.

55. lat „Reja” – 194/09

Kontynuując temat jubileuszu Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja przypominam kolejny artykuł, który ukazał się w NOWINACH KRAŚNICKICH 25(103) z dnia 31 grudnia 1999 roku.

Cenzurki za pieniądze

W wydaniu gazety, w dużej części poświęconym II LO im. M. Reja, nie może zabraknąć przypomnienia mniej chlubnej karty w historii Zespołu Szkół Nr 1 w Kraśniku (obecnie ZS Nr 2), w skład którego ”Rej” wchodzi. Chociaż sprawa przyjmowania łapówek dotyczyła nauczycielek uczących w liceum ekonomicznym, to jednak w komentarzach na ten temat bardzo często pojawiało się pytanie: czy członkowie grona pedagogicznego zespołu rzeczywiście nie słyszeli o praktykach koleżanek uczących w ekonomiku i dlatego nie reagowali na nie?

Oto fragment doniesienia prasowego z roku 1986.

„Kurier Lubelski”, 28 stycznia 1986 r.: ”Sygnalizowaliśmy wczoraj o łapówkarskiej sprawie w Kraśniku, którą zajął się prokurator. Ustalone fakty bulwersują także dlatego, iż dotyczą przekupstwa nauczycielek.

MOJA BUDA – 192/09

Nawiązując do jubileuszu 55. lecia istnienia Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja przypominam artykuł, który ukazał się w NOWINACH KRAŚNICKICH 25(103) z dnia 31 grudnia 1999 roku.

Moja buda
16 października br. odbyły się uroczystości związane z jubileuszem 45 – lecia Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Kraśniku. Część oficjalna imprezy odbyła się w sali kinowej Centrum Kultury i Promocji. Były przemówienia, gratulacje, podziękowania czyli wszystko, co tego rodzaju imprezom towarzyszy. Na szczególne podkreślenie zasługuje aplauz, z jakim absolwenci witali wieloletniego dyrektora ”Reja” Mieczysława Zalewskiego i zastępcę dyrektora szkoły w latach 1978-1999, Jana Biszczanika. Nie obyło się bez śpiewania „Sto lat” dla obydwu dyrektorów.
Janowi Biszczanikowi nie dane było tych lat doczekać, zmarł osiem dni po zjeździe. Osoby związane z „Rejem” zgodnie twierdzą – szkoła po jego śmierci już nigdy nie będzie taka sama jak dotychczas. Nikt nie będzie umiał tak łagodzić powstających napięć i zjednywać ludzi, jak to robił dyrektor Biszczanik. Najkrótszą charakterystyką tego człowieka jest powiedzenie, że nie spotkałem chociażby jednej osoby, która nosiłaby w sercu złość lub żal do niego, przeciwnie wszyscy są gotowi wyliczać liczne jego zalety. Czy są jeszcze nauczyciele, którzy tak silnie zdołali zawładnąć sercami swoich uczniów? Nie tylko dyrektor Biszczanik, choć pozostali nie w takim już stopniu, tworzył wspaniałą atmosferę w liceum ”Reja”.

Prokuratorska przeszłość (2) – 164/09

Oto kolejny fragment publikacji z 2 października 1996 roku, z nie istniejącego już dziennika ŻYCIE.

Byliśmy zmuszani

W maju 1982 roku w Kraśniku wiceprokurator Czesław S. wszczął śledztwo przeciwko członkowi „Solidarności”, oskarżonemu o kolportowanie ulotek nawołujących do powolnej pracy i bojkotu obchodów święta 1 maja. Prokurator S. wydał nakaz aresztowania oskarżonego.

Dziś prokurator S. jest szefem Prokuratury Rejonowej w Kraśniku. Pytany o procesy polityczne – twierdzi, że nic nie wie. A sprawa kolportera ulotek?

- Być może była, rzeczywiście – przypomina sobie prokurator – Zmuszano nas do tych procesów. Odczuwaliśmy dyskomfort. Często ma się pretensje do szeregowych funkcjonariuszy prokuratury, ale to nie oni tworzyli wówczas atmosferę. Na górze powstało prawo i oni są winni niesprawiedliwości, ich należy szukać. Wielu prokuratorów oddelegowano do prokuratur wojskowych, a tam zapadały surowe wyroki. Wbrew swojej woli zostali wrobieni.

Prokurator S. przypomina sobie, że kolportera bibuły sąd skazał na karę w zawieszeniu. Twierdzi, że oskarżonych z „Solidarności” traktował osobiście ze współczuciem, zrozumieniem i dążył do prawdy.

Prokuratorska przeszłość (1) – 163/09

Przed paroma dniami media żyły sprawą prokuratora krajowego, którego przeszłość zawodowa stanowiła podstawę do zadawania trudnych pytań (link poniżej). Przy tej okazji powracam do tematu Czesława S. byłego Prokuratora Rejonowego w Kraśniku, o którym pisałem we wpisie Operacja cenowa – kraśnicki ślad w Radomiu – 134/08 oraz Czy w Kraśniku dokonał się przełom? – 143/08.

O prokuratorze z Kraśnika wspominał, 2 października 1996 roku, nie istniejący już dziennik ŻYCIE, w artykule „Życie po wyroku (2)”. Oto fragment tego artykułu:

Szlify w Radomiu

- A co pan robił w lipcu 1976 roku w Radomiu?

- Ja w Radomiu? – dziwi się prokurator S.

- Czy nie uczestniczył pan w radomskich procesach politycznych i nie oskarżał wtedy „warchołów”?

Uroczystości w roku 2009 – 115/09

8 kwietnia w Centrum Kultury i Promocji w Kraśniku odbyło się spotkanie osób reprezentujących instytucje publiczne, zakłady pracy, organizacje kombatanckie i społeczne działające na terenie Kraśnika z A. Czubińską, przedstawicielem CKiP. Omówiono harmonogram uroczystości, z udziałem pocztów sztandarowych, jakie odbędą się w naszym mieście do końca roku 2009. Instytucja miejska zajmująca się m.in. promocją jest współorganizatorem uroczystości.
W spotkaniu uczestniczył „mistrz ceremonii” w trakcie uroczystości pułkownik Jerzy Cichocki.
Przedstawiciele organizacji kombatanckich udali się w roku ubiegłym do urzędu miasta z wnioskiem, żeby część imprez patriotycznych odbywała się w dzielnicy fabrycznej, a nie jak ma to obecnie miejsce, tylko w dzielnicy lubelskiej. Wniosek ten nie został jednak uwzględniony.
Zapewne tę wizytę mógł mieć na myśli pułkownik Cichocki w chwili omawiania uroczystości związanych z wybuchem II wojny światowej. Stwierdził, że obchody tego wydarzenia nie mogą odbyć się w dz. fabrycznej, bo nie ma w niej ani jednego pomnika, który upamiętniałby tamten okres. Jest to oczywiście nieprawda. Są dwa. Kamień w parku oraz pomnik niedaleko FŁT.

Na pierwszym widnieje napis: „PAMIĘCI POMORDOWANYCH PRZEZ FASZYSTÓW HITLEROWSKICH W LATACH 1940-1944 W XX ROCZNICĘ PRL SPOŁECZEŃSTWO POWIATU KRAŚNICKIEGO. KRAŚNIK FABR. 1964 R.”

Na drugim: „PAMIĘCI POMORDOWANYCH W TYM LESIE W LATACH 1939-45 PRZEZ NIEMIECKICH FASZYSTÓW. HARCERZE”

Czy emerytowany pułkownik naprawdę nie słyszał o tych pomnikach?
Ciekawostką jest to, że o kraśnickich pomnikach i ich historii brak najdrobniejszej wzmianki (w tym również zdjęć) na stronie miasta.

Czy Kraśnik przestał być „przejrzysty? – 80/09

Kraśniczanie z niecierpliwością oczekują na ujawnienie na stronie miasta informacji o wydatkach urzędu w IV kwartał roku 2008, zamieszczanych na podstronie „Przejrzyste miasto Kraśnik”. Czy są jakieś problemy natury technicznej? Czy może Kraśnik przestał być „przejrzysty”, w co wielu kraśniczan wątpi już od dawna?
Przy okazji przypomnę, że w „przejrzystym” mieście, na stronie internetowej urzędu, powinny znajdować się same rzetelne informacje. Zachęcam do zapoznania się z podstroną, na której zamieszczone są składy rad miasta poprzednich kadencji. Otóż są tam duże „luki”. Przez wiele miesięcy radnymi byli Stanisław Bieleń, Krzysztof Staruch oraz Grażyna Ul-Olech. Ich krótszy pobyt w radzie wynikał za zamieszania, jakie grupa lokalnych POlityków, wywołała w celu pozbycia się tych osób, które krytycznie oceniały działalność guru tej grupy. Na stronie miasta brak jest obu nazwisk oraz dat odejścia z rady. Ponadto dwaj radni, Krzysztof Pulikowski oraz Jacek Zając, zasilili szeregi samorządu w trakcie kadencji (z podanych wyżej powodów), co też wymaga właściwego opisu. Przy radnych Piotrze Iwanie i Tadeuszu Członce należało chyba napisać, w jakim okresie nie brali udziału w pracach samorządu. Czy są to zwykłe przeoczenia, czy może tamte wydarzenia są dla kogoś niewygodne?

Temat tygodnia na portalu – 51/09

Zachęcam do odwiedzania serwisu informacyjnego powiatu kraśnickiego. Tematem tygodnia jest „Dworek Modrzewiowy”. Wpis zawiera ciekawe zdjęcia.
Zachęcam do wypowiadania się na temat dbałości o zabytki w Kraśniku.

http://www.krasnik.info.pl/index.php?act=news&step=wiecej&id=16